عالم هستی عالم معادلات است. و اگر می خواهیم رو به بالا حرکت کنیم باید وارد در معادلات شویم

و شرط ورود در معادلات پی بردن به معادله خود است. ما با جهان بیرون در تعادل کامل هستیم به

طوری که باید گفت جهان هستی معادله ای است که با حل آن میتوان پله های ترقی را به سمت حق

تعالی طی نمود.برای رسیدن به استقامت باید به جهان پیرامون مراجعه نمود . جهانی که به قیام قائم

پابرجاست. که:بالعدل قامت السموات والارض.هر چیزی در عالم خلقت به قیام قائم پابرجاست

اگر درست بنگریم خواهیم دید که تمام عالم خلقت در نمازند و برای در نماز بودن باید در ابتدا

قیام داشته باشند که دارند . همه عالم در قد قامت الصلاة است و انسان برای اینکه به نماز

عالم خلقت خود را برساند باید به استقامت برسد که اگر به استقامت صحیح برسد در

حقیقت جای خود را در صف نماز خلقت یافته است و او نیز جزء عالمی شده است که :بالعدل

قامت السموات و الارض.و این نمیشود مگر شرایط به استقامت رسیدن را داشته باشد .

انسان متقی از کسی که به او ظلم کرده در میگذرد.

انسان متقی در مسیری حرکت میکند تا مظهر اسمائ الله شود . از اسمائ خدای تعالی عفو است .

او نیز اگر میخواهد مظهر اسمائ الله شود باید عفو کند. او خود به درستی میداند که اگر خدای تعالی او را عفونکند به هیچ وجه نمی تواند قدم از قدم بردارد.

او میداند که ورود او در دایره رحیمیت حق تعالی منوط به عفو الهی از اوست. چرا که انسان در هر حال مقصر است و نیاز به عفو الهی دارد

او نیز با این ذهنیت از دیگران در میگذرد تا حق تعالی نیز از او در گذرد و اینگونه او مراتب صعودی راطی مینماید.

 امام صادق می فرماید :با کسی که از تو بریده وصل کن و عطا کن به کسی که از تودریغ داشته و خوبی کن به کسی که به تو بدی کرده و کسی که به تو دشنام داده با سلم با او برخورد کن و با کسی که با تو خصومت کرده انصاف کن و عفو کن از کسی که به تو ظلم کرده مگر نمیبینی خورشید خدا بر ابرار و فجار یکسان می تابد ؟و بارانش بر سر صالح و خطا کار یکسان می بارد؟ 

این است معنای عفو؟؟؟؟؟

لطفاًبه ادامه متن کلیک کنید

 لطفاًبه ادامه متن کلیک کنید

تفکر ؟؟؟   لطفاً به ادامه متن کلبک کنید.

 عبادت
جهت خواندن متن به ادامه متن کلیک کنید

حرکت
لطفاًبه ادامه متن کلیک کنید