بسم الله الرحمن الرحیم

انسان متقی از کسی که به او ظلم کرده در میگذرد.

انسان متقی در مسیری حرکت میکند تا مظهر اسمائ الله شود . از اسمائ خدای تعالی عفو است .

او نیز اگر میخواهد مظهر اسمائ الله شود باید عفو کند. او خود به درستی میداند که اگر خدای تعالی او را عفونکند به هیچ وجه نمی تواند قدم از قدم بردارد.

او میداند که ورود او در دایره رحیمیت حق تعالی منوط به عفو الهی از اوست. چرا که انسان در هر حال مقصر است و نیاز به عفو الهی دارد

او نیز با این ذهنیت از دیگران در میگذرد تا حق تعالی نیز از او در گذرد و اینگونه او مراتب صعودی راطی مینماید.

امام صادق می فرماید :با کسی که از تو بریده وصل کن و عطا کن به کسی که از تودریغ داشته و خوبی کن به کسی که به تو بدی کرده و کسی که به تو دشنام داده با سلم با او برخورد کن و با کسی که با تو خصومت کرده انصاف کن و عفو کن از کسی که به تو ظلم کرده مگر نمیبینی خورشید خدا بر ابرار و فجار یکسان می تابد ؟و بارانش بر سر صالح و خطا کار یکسان می بارد؟ 

این است معنای عفو؟؟؟؟؟