بسم الله الرحمن الرحیم میخواهم از توهم بنویسم. اگر بخواهیم تعریفی از توهم داشته باشیم میتوان گفت توهم احساس درونی انسان است که موضوعات غیر واقعی را واقعی جلوه می دهد در حالی که هیچ واقعیتی ندارد. اگر بخواهیم به گوشه ای از دلایل ایجاد توهم در افراد برسیم میتوان گفت دلیل عمده عدم دسترسی به میزان صحیح است. زمانی که انسان به ترازوی درستی دسترسی پیدا نمیکند با ترازویی که اصلا ابزار سنجش آن موضوع بخصوص نیست شروع به سنجش اعمال و رفتار می کند در حالی که این ترازویی که او بکار گرفته اصلا سنخیتی با موضوع ندارد .راه حل و درمان توهم این است که انسان به ترازوی صحیح مراجعه کرده و خود را به میزان الاعمال عرضه کند . از این نکته هم نباید غافل بود که به این راحتی ها نمیشود از توهم جدا گشته به دامن حق برگشت مگر اینکه شوکی سنگین به انسان گرفتار وارد گردد. از اینرو پیامبر مکرو اسلام میفرماید تمام مردم در خوابند زمانی که بمیرند بیدار میشوند. در اینجا برای انسان خواب مرگ شوکی سنگین است که او را از وادی خواب و توهمجدا میکند ولی چه فایده که آنزمان دیگر دیر است علاج کار در این است که انسان شوکی سنگین به خود وارد نماید و آن مرگ است. ممکن است سوال کنید این دیگر چه راه حلی است؟در این فرمایش نورانی راه حل ارائه شده مرگ است ولی چگونه باید به مرگی زود هنگام رسید؟ در جایی دیگر میفرماید:موتوا قبل ان تموتوا. بمیرید قبل از انکه شما را بمیرانند. در پست بعد به مرگ میپردازیم. انشاالله.